HÜZÜN YAĞMURLARI CEMAL ŞİMŞEK

Hani

Ümitlerimiz mi bitti,hayallerimiz mi tükendi,
Neden bomboş kaldı ufka açılan ellerimiz.
Hayat acımasız,aldı götürdü sevgimizi
Neden ayni ev de iki yabancı gibiyiz.

Hani tek bir yürek olacaktık,
Birlikte atacaktı kalbimiz.
Hani ayrılmayacak tı sevği dolu ellerimiz,
Hani bir yastıkta kocayacaktık ikimiz.

Hani bir sabah yeli fısıldamıştı sevğimizi,
Hani dalgaların uğultusunda dans etmiştik.
Hani ismimizi kalbimize kazımıştık,
Hani ölmeyecekti sevğimiz.

Hani tek bir yürek olacaktık,
Birlikte atacaktı kalbimiz.
Hani ayrılmayacak tı sevği dolu ellerimiz,
Hani bir yastıkta kocayacaktık ikimiz.

Altında oturduğumuz ağacın yaprakları,
Dökülmüş birer birer gazel olmuş yerlerde,
Aşkımız gibi,sevğimiz gibi,Ümitlerimiz gibi
Gün boyu eriyip tükenmekte.

Hani tanrıya yakarışlarımız nerede,
Hani gözbebeklerim den ayrılmayan gözlerin.
Hani verdiğimiz sözler nerede sevğimiz,
Hani ayrılmayacaktık dizlerimizin dibinden.

Hani tek bir yürek olacaktık,
Birlikte atacaktı kalbimiz.
Hani ayrılmayacak tı sevği dolu ellerimiz,
Hani bir yastıkta kocayacaktık ikimiz.

Aşkımız yetmiyor sa mücadelemize,
Hayat sillesini vurmuş sa yüzümüze,
Ömür çarkın da ezilmişsek eğer,
Sıfır dan başlıyabilirmisin benimle.

Hani tek bir yürek olacaktık,
Birlikte atacaktı kalbimiz.
Hani ayrılmayacak tı sevği dolu ellerimiz,
Hani bir yastıkta kocayacaktık ikimiz.